Wydawca treści
30-lecie istnienia Zespołu Ochrony Lasu w Łodzi
W związku z jubileuszem 30-lecia Zespołów Ochrony Lasu w Olsztynie, Łodzi i Wrocławiu
w początkach czerwca odbyła się narada pracowników wszystkich Zespołów Ochrony Lasu. Podczas narady zostały przedstawione historie obchodzących jubileusz ZOLi, a następnie prezentacje dotyczące między innymi: metodyki prowadzenia prognozowania wzmożonego występowania pędraków oraz zastosowanie w praktyce ochrony lasu; możliwości wykorzystywania bezzałogowych statków powietrznych w działalności ZOL czy przyczyn i konsekwencji zamierania drzewostanów bukowych, które to dodatkowo zostały omówione podczas części terenowej.
Zespół Ochrony Lasu w Łodzi utworzono w lutym 1992 roku, w wyniku zmian organizacyjnych w Lasach Państwowych. Zasięg działania obejmuje województwo łódzkie (z częścią kujawsko-pomorskiego, świętokrzyskiego, śląskiego, opolskiego) oraz mazowieckie (z fragmentem lasów w województwie lubelskim). Ze względu na duży obszar działania i koncentrację zjawisk gradacyjnych w północno-wschodniej części RDLP w Warszawie, w 1994 roku powstała filia ZOL w Warszawie. Obecnie mieści się w niej profesjonalnie wyposażona pracownia fitopatologiczna i entomologiczna, dzięki której można szybko dokonywać diagnozy zjawisk patogenicznych i wdrażać działania zaradcze.
Zespół Ochrony Lasu w Łodzi
Zespół Ochrony Lasu w Łodzi został utworzony w lutym 1992 roku, aby objąć nadzorem ochroniarskim łącznie 680 tyś ha powierzchni leśnej: Regionalną Dyrekcję Lasów Państwowych w Łodzi (440 000 ha) i Warszawie (190 370 ha), Kampinoski Park Narodowy (38 544 ha) Lasy Miejskie – Warszawa (8 000 ha), Lasy Miejskie- Łódź (3000 ha). Teren działania ZOL jest dość rozległy i specyficzny, gdyż obejmuje obszar dwóch największych aglomeracji miejskich - Łodzi i Warszawy oraz najbardziej zaludnionych terenów w kraju co skutkuje bardzo złożonym i rozdrobnionym charakterem powierzchni leśnych. Silne oddziaływanie czynników antropogenicznych przejawia się masową obecnością gospodarstw, posesji i działek rekreacyjnych wśród kompleksów leśnych, a co za tym idzie narażenie lasów na silna penetrację ludzką, pożary, zaśmiecanie i szkody dewastacyjne. Bardzo istotne znaczenie ma również oddziaływanie przemysłu m.in. w Płocku przy dużej rafinerii paliw jak również w Bełchatowie przy największej w Polsce kopalni odkrywkowej węgla brunatnego oraz elektrowni. Nie bez znaczenia jest również gęsta pajęczyna szlaków drogowych oraz liczne wysypiska i przetwórnie śmieci.
Przez 30 lat istnienia Zespół borykał się z wieloma zagrożeniami trwałości lasu, prowadząc walkę z nadmiernie rozrastającymi się populacjami szkodników, masowym występowaniem patogenów grzybowych oraz wielu czynników abiotycznych wywołujących negatywny wpływ na szeroko rozumiane lasy.
Istotną częścią działalności Zespołu Ochrony Lasu w Łodzi jest edukacja prowadzona podczas szkoleń i narad dla pracowników Lasów Państwowych jak również poprzez fachowe publikacje z dziedziny ochrony lasu i ekologii owadów. Pod tym kątem opracowano tablice poglądowe do rozpoznawania pędraków oraz szkodników sosny znajdowanych w jesiennych poszukiwaniach. Doświadczenia zbierane są zarówno podczas rutynowych obowiązków jak również szeregu prac doświadczalnych i badań jakie prowadzone są samodzielnie lub we współpracy z szeregiem ośrodków naukowych. Wymiana doświadczeń obywa się nie tylko na płaszczyźnie jednostek krajowych ale również z placówkami ochrony lasu z Litwy, Ukrainy Słowacji i Czech.
Wypracowany od wielu lat styl pracy skupia się przede wszystkim na niesieniu pomocy i fachowego wsparcia jednostkom terenowym. Polega to przede wszystkim na ciągłym monitorowaniu w terenie zjawisk patologicznych i wszystkich anomalii mogących wpływać na zakłócenie prawidłowej gospodarki leśnej. W swojej pracy zespół stara się w jak największym stopniu odciążyć pracowników terenowych nadleśnictw, realizując wiele prac samodzielnie, a jednocześnie wyczulić leśniczych na zjawiska budzące wątpliwości i stanowiące zagrożenie. Takie podejście skutkuje dużym zaufaniem i przyjazną atmosferą pracy przekładającą się na dobrą współpracę oraz wiele wspólnych działań i badań z dziedziny ochrony lasu realizowanych dzięki uprzejmości nadleśnictw.
W 30-letnim okresie działalności pracą ZOL Łódź związane było grono osób m. in. Ryszard Skrybant, Urszula Sadkowska, Sławomir Lipiński, Maria Łukasiewicz, Paweł Garbaliński, Andrzej Rodziewicz, Andrzej Gapiński, Michał Sawoniewicz, Andrzej Kulesza i Małgorzata Olczyk. Obecny skład to Cezary Kieszek – kierownik, Michał Onuszko, Grzegorz Karwat i Katarzyna Bryszewska.
Najnowsze aktualności
Polecane artykuły
Żery osnui i borecznikowca rudego w Nadleśnictwie Kolumna.
Żery osnui i borecznikowca rudego w Nadleśnictwie Kolumna.
Żery osnui i borecznikowca rudego w Nadleśnictwie Kolumna.
Na podstawie jesiennych oraz dodatkowych wiosennych poszukiwań szkodników sosny (2015/2016), a także po zaleconych przez ZOL Łódź wiosennych obserwacjach lotu szkodnika nic nie wskazywało na intensywny żer szkodnika. W pierwszej dekadzie lipca podczas lustracji terenowych odnotowano znaczne uszkodzenia. W lustrowanych drzewostanach sosnowych w Leśnictwie Mogilno ubytek aparatu asymilacyjnego spowodowany żerami obserwuje się na poziomie 50% do 90%. Największe uszkodzenia są w lukach i wzdłuż szlaków zrywkowych. Okazało się, że do żeru osnui dołączył borecznikowiec rudy. Na dnie lasu zalegają duże ilości kału osnui i boreczników. W koronach widoczne są szare oprzędy osnui na silnie zdefoliowanych gałęziach.
Ścięte na płachtę reprezentatywne drzewo ujawniło następujące szkodniki:
- osnuja gwiaździsta w ostatnim stadium L5 (duża część populacji tego szkodnika zakończyła już żerowanie i część zeszła do ściółki na zimowanie)
- borecznikowiec rudy w stadium L3-L4 – (część szkodnika kończy żerowanie)
- pojedyncze sztuki borecznika krzewiana i zielonożółtego w stadium L3-L4
- brudnica mniszka w stadium L3 – kilka egzemplarzy
- strzygonia choinówka – około 50 sztuk gąsienic w stadium L4 – L5
Analizując liczby znalezionych szkodników można przyjąć, że każdy z nich (osnuja, borecznik czy strzygonia) znajdowany był w ilościach, które powodują znaczne uszkodzenia drzewostanu.
W leśnictwie Mogilno mamy do czynienia z uszkodzeniami w drzewostanach sosnowych w różnym wieku na siedliskach głównie borowych. Na powierzchni około 500 ha określono stopień defoliacji na poziomie do 90%. Zjawisko dotyczy drzew w różnych klasach wieku, również młodników. Na drzewach dojrzałych z dobrze rozwiniętą koroną stopień uszkodzenia jest niższy. Podczas żerowania uszkodzone zostały również tegoroczne przyrosty sosny.
Pomimo znacznego uszkodzenia drzewostanów nie podjęto decyzji o zabiegu ograniczania populacji szkodników. Spowodowane jest to specyficznymi warunkami przyrodniczymi – duża ilość cieków wodnych, cennych siedlisk oraz bliskość i duża ilość miejscowości.
Zalecono ograniczenie cięć pielęgnacyjnych do niezbędnego minimum, usuwając drzewa martwe i zasiedlone przez szkodniki wtórne. Zalecono również obserwować zjawisko, szczególną uwagę poświęcając szkodnikom wtórnym, które mogą zasiedlać osłabione drzewa.
