Asset Publisher
30-lecie istnienia Zespołu Ochrony Lasu w Łodzi
W związku z jubileuszem 30-lecia Zespołów Ochrony Lasu w Olsztynie, Łodzi i Wrocławiu
w początkach czerwca odbyła się narada pracowników wszystkich Zespołów Ochrony Lasu. Podczas narady zostały przedstawione historie obchodzących jubileusz ZOLi, a następnie prezentacje dotyczące między innymi: metodyki prowadzenia prognozowania wzmożonego występowania pędraków oraz zastosowanie w praktyce ochrony lasu; możliwości wykorzystywania bezzałogowych statków powietrznych w działalności ZOL czy przyczyn i konsekwencji zamierania drzewostanów bukowych, które to dodatkowo zostały omówione podczas części terenowej.
Zespół Ochrony Lasu w Łodzi utworzono w lutym 1992 roku, w wyniku zmian organizacyjnych w Lasach Państwowych. Zasięg działania obejmuje województwo łódzkie (z częścią kujawsko-pomorskiego, świętokrzyskiego, śląskiego, opolskiego) oraz mazowieckie (z fragmentem lasów w województwie lubelskim). Ze względu na duży obszar działania i koncentrację zjawisk gradacyjnych w północno-wschodniej części RDLP w Warszawie, w 1994 roku powstała filia ZOL w Warszawie. Obecnie mieści się w niej profesjonalnie wyposażona pracownia fitopatologiczna i entomologiczna, dzięki której można szybko dokonywać diagnozy zjawisk patogenicznych i wdrażać działania zaradcze.
Zespół Ochrony Lasu w Łodzi
Zespół Ochrony Lasu w Łodzi został utworzony w lutym 1992 roku, aby objąć nadzorem ochroniarskim łącznie 680 tyś ha powierzchni leśnej: Regionalną Dyrekcję Lasów Państwowych w Łodzi (440 000 ha) i Warszawie (190 370 ha), Kampinoski Park Narodowy (38 544 ha) Lasy Miejskie – Warszawa (8 000 ha), Lasy Miejskie- Łódź (3000 ha). Teren działania ZOL jest dość rozległy i specyficzny, gdyż obejmuje obszar dwóch największych aglomeracji miejskich - Łodzi i Warszawy oraz najbardziej zaludnionych terenów w kraju co skutkuje bardzo złożonym i rozdrobnionym charakterem powierzchni leśnych. Silne oddziaływanie czynników antropogenicznych przejawia się masową obecnością gospodarstw, posesji i działek rekreacyjnych wśród kompleksów leśnych, a co za tym idzie narażenie lasów na silna penetrację ludzką, pożary, zaśmiecanie i szkody dewastacyjne. Bardzo istotne znaczenie ma również oddziaływanie przemysłu m.in. w Płocku przy dużej rafinerii paliw jak również w Bełchatowie przy największej w Polsce kopalni odkrywkowej węgla brunatnego oraz elektrowni. Nie bez znaczenia jest również gęsta pajęczyna szlaków drogowych oraz liczne wysypiska i przetwórnie śmieci.
Przez 30 lat istnienia Zespół borykał się z wieloma zagrożeniami trwałości lasu, prowadząc walkę z nadmiernie rozrastającymi się populacjami szkodników, masowym występowaniem patogenów grzybowych oraz wielu czynników abiotycznych wywołujących negatywny wpływ na szeroko rozumiane lasy.
Istotną częścią działalności Zespołu Ochrony Lasu w Łodzi jest edukacja prowadzona podczas szkoleń i narad dla pracowników Lasów Państwowych jak również poprzez fachowe publikacje z dziedziny ochrony lasu i ekologii owadów. Pod tym kątem opracowano tablice poglądowe do rozpoznawania pędraków oraz szkodników sosny znajdowanych w jesiennych poszukiwaniach. Doświadczenia zbierane są zarówno podczas rutynowych obowiązków jak również szeregu prac doświadczalnych i badań jakie prowadzone są samodzielnie lub we współpracy z szeregiem ośrodków naukowych. Wymiana doświadczeń obywa się nie tylko na płaszczyźnie jednostek krajowych ale również z placówkami ochrony lasu z Litwy, Ukrainy Słowacji i Czech.
Wypracowany od wielu lat styl pracy skupia się przede wszystkim na niesieniu pomocy i fachowego wsparcia jednostkom terenowym. Polega to przede wszystkim na ciągłym monitorowaniu w terenie zjawisk patologicznych i wszystkich anomalii mogących wpływać na zakłócenie prawidłowej gospodarki leśnej. W swojej pracy zespół stara się w jak największym stopniu odciążyć pracowników terenowych nadleśnictw, realizując wiele prac samodzielnie, a jednocześnie wyczulić leśniczych na zjawiska budzące wątpliwości i stanowiące zagrożenie. Takie podejście skutkuje dużym zaufaniem i przyjazną atmosferą pracy przekładającą się na dobrą współpracę oraz wiele wspólnych działań i badań z dziedziny ochrony lasu realizowanych dzięki uprzejmości nadleśnictw.
W 30-letnim okresie działalności pracą ZOL Łódź związane było grono osób m. in. Ryszard Skrybant, Urszula Sadkowska, Sławomir Lipiński, Maria Łukasiewicz, Paweł Garbaliński, Andrzej Rodziewicz, Andrzej Gapiński, Michał Sawoniewicz, Andrzej Kulesza i Małgorzata Olczyk. Obecny skład to Cezary Kieszek – kierownik, Michał Onuszko, Grzegorz Karwat i Katarzyna Bryszewska.
Asset Publisher
Prognoza zagrożenia drzewostanów na rok 2026
Prognoza zagrożenia drzewostanów na rok 2026
Każdego roku, na podstawie obserwacji terenowych i wyników badań, przygotowywana jest prognoza zagrożeń dla drzewostanów. To praktyczne narzędzie, które pomaga szybciej reagować i lepiej planować działania ochronne w nadleśnictwach.
W prognozie na rok 2026 zwrócono uwagę na kilka najważniejszych czynników ryzyka związanych ze szkodnikami uszkadzającymi drzewa — zarówno w drzewostanach starszych, jak i na powierzchniach odnowieniowych.
Gdzie spodziewane są największe zagrożenia?
W tym roku zagrożenie ze strony brudnicy mniszki stwierdzono w RDLP Łódź na łącznej powierzchni 75 ha i występuje w Nadleśnictwie Gostynin, Poddębice i Wieluń. W stosunku do prognozowanego zagrożenia na rok 2025 wyraźnie zmalało.
W przypadku RDLP Warszawa nie odnotowano istotnego zagrożenia tym gatunkiem.
Dodatkowo wskazano ryzyko żerów osnui gwiaździstej w Nadleśnictwie Złoczew oraz Nadleśnictwie Kolumna obejmujące łącznie 75 ha drzewostanów sosnowych.
Co pokazała kontrola występowania szkodników korzeni w glebie?
Przeprowadzone badania zapędraczenia wykazały zagrożenie ze strony szkodników korzeni na łącznej powierzchni 339,46 ha, w tym:
- RDLP Łódź – 305,44 ha,
- RDLP Warszawa – 34,02 ha.
To ważny sygnał dla planowania odnowień i ochrony młodych upraw — szczególnie tam, gdzie presja szkodników może wpływać na przeżywalność sadzonek.
Co dalej?
Prognoza jasno pokazuje, że skuteczna ochrona lasu opiera się na trzech filarach:
regularnym monitoringu, szybkiej reakcji i dobrym planowaniu działań terenowych. Dzięki temu można ograniczać straty, chronić odnowienia i wzmacniać odporność drzewostanów na kolejne sezony.
