Popilia japońska (Popillia japonica) to gatunek chrząszcza z rodziny żukowatych (Scarabaeidea), pochodzący z Azji. Naturalny zasięg tego gatunku obejmuje Rosyjski Daleki Wschód oraz Japonię. W Europie występuje w Portugalii, Włoszech, Szwajcarii, a także w Holandii i Niemczech.  

Dlatego można zauważyć, że na horyzoncie europejskiego leśnictwa pojawia się nowe zagrożenie – popilia japońska. Ten owad rozprzestrzenia się po kontynencie, stwarzając nowe wyzwania dla naszych lasów oraz upraw.

Popilia japońska należy do gatunków szczególnie polifagicznych. Jest znana z występowania na ponad 300 gatunkach, rozwija się na liściastych roślinach zielnych oraz drzewiastych. Naturalnym sposobem rozprzestrzeniania się tego szkodnika są przeloty dorosłych chrząszczy. Istnieje ryzyko rozwlekania go również z glebą, gdzie występują jego stadia przedimaginalne.

Jak rozpoznać popilię japońską?

Wymiary dorosłych osobników osiągają do 11 mm długości oraz 7 mm szerokości, samica chrząszcza jest zwykle większa od samca. Zielona barwa o metalicznym połysku na głowie, tułowiu oraz odwłoku wyraźnie widoczna. Pokrywy miedzianobrązowe, natomiast odnóża miedzianozielone. Na odwłoku wzdłuż każdej bocznej krawędzi pokryw występuje pięć pęczków białych włosków. Na ostatnim członie odwłoka, po stronie grzbietowej znajdują się dwie plamy z białych włosków.

Larwa popili japońskiej budową przypomina typowego pędraka. Jest koloru białego z brązową głową, zgięta w kształt litery C. Długość jej ciała wynosi 3 cm i pokryte jest długimi włoskami. Posiada trzy pary nóg. Całe swoje życie spędza w glebie, również  zachodzi w niej proces przepoczwarczenia. Żywią się materią organiczną i korzeniami. Efektem tego jest żółknięcie roślin i usychanie traw. Dorosłe osobniki żerują na liściach, tworząc małe otwory w blaszkach liściowych, na końcu pozostawiając tylko główne nerwy. Prowadzi to do brązowienia oraz zaschnięcia liści. Na żer owadów narażone są również płatki kwiatów, a także owoce. Szkodniki żerują zwykle w gromadach, zaczynając od wierzchołka rośliny i kierując się ku dołowi.

Popilia japońska to przykład owada, który w przypadku zawleczenia do Polski może stać się poważnym zagrożeniem zarówno dla leśnictwa, jak i rolnictwa. Dlatego tak kluczowa jest profilaktyka oraz monitoring występowania tego gatunku.

W momencie zaobserwowania obecności w/w szkodnika należy jak najszybciej poinformować o tym najbliższą jednostkę Państwowej Inspekcji Ochrony Roślin i Nasiennictwa.